+90 (332) 251 28 95
BLOG

7.10.2026 | KÖTÜLERİN İYİLERE VERDİĞİ ZARAR, KÖTÜLERE VERDİĞİ ZARARDAN DAHA BÜYÜKTÜR

KÖTÜLERİN İYİLERE VERDİĞİ ZARAR, KÖTÜLERE VERDİĞİ ZARARDAN DAHA BÜYÜKTÜR”

Kötülük yalnızca saldıran bir güç değildir; aynı zamanda bekleyen, hesaplayan, susan ve şekil alan bir akıldır. Bu yüzden kötülük çoğu zaman kendisiyle değil, kendisine engel olanla savaşır. Kötü bilir ki kötü, kötüyü yıksa bile düzen değişmez; ama iyiler yıkılırsa yön kaybolur, denge bozulur, toplum pusulasız kalır.

Bir çatışma başladığında bu gerçek açıkça görülür. Kötüler iyilerle savaşırken, kötülerden bir kısmı geri durur; düşüncesini belli etmez, susar, konuşmaz, tarafını açık etmez. Bu suskunluk bir erdem değil, bilinçli bir tercihtir. Beklerler, sonucu izlerler, gücün nereye akacağını tartarlar. Onlar için doğru ya da yanlış yoktur; yalnızca kazanan vardır.

İyiler kazanırsa ortaya çıkarlar ve “Biz zaten sizdendik” derler. Kötüler kazanırsa bu kez yön değiştirir, “Biz sizi izliyorduk” diyerek yeni duruma uyum sağlarlar. Aynı kişiler, aynı yüzler, aynı alışkanlıklar; değişen yalnızca pozisyondur. İlke sabit kalır, maske değişir. Kötülüğün en tehlikeli hâli, açıkça saldıran değil; bekleyip sonuca göre şekil alan kötülüktür.

Bu yüzden savaşta kötünün kötülere verdiği zarar sınırlıdır. Kötüler birbirini yok etmez; yalnızca yer değiştirir. Ama iyiler hedef alındığında zarar büyür. Çünkü iyiler yalnızca birey değildir; iyiler aynı zamanda akıldır, ahlaktır, üretimdir, toplumsal omurgadır. İyiler yıprandığında yalnız insanlar eksilmez, bir istikamet kaybolur.

Aynı tablo düşünce alanında da yaşanır. İyiler konuşur, düşünür, itiraz ederken bedel öder. Filozoflar ve aklı olanlar hakikati savunurken yalnızlaşır. Kötülerden bir kısmı saldırır, diğer kısmı susar; susanlar izler, bekler, zamanı geldiğinde pozisyon alır. İyiler yıpranırken, kötülük sessizlik içinde alan kazanır.

İyiler sustuğunda yalan sıradanlaşır, zulüm meşrulaşır, çürüme hızlanır. Kötülerin iyilere verdiği zarar bu yüzden nicelikle ölçülemez; bu zarar bir kişiyi değil, bir toplumsal yönü hedef alır. İyiler taşıyıcıdır, üretendir, çoğaltandır. İyiler zarar gördüğünde toplum yönünü kaybeder. Kötüler zarar gördüğünde ise kötülük bitmez, yalnızca el değiştirir.

Bu bir öfke metni değildir, bir yakınma da değildir. Bu, tarihin defalarca doğruladığı bir akıl tespitidir:

Kötülerin iyilere verdiği zarar, kötülere verdiği zarardan daha büyüktür.

Çünkü iyileri koruyamayan hiçbir toplum, kötülüğü yenemez.

Ali Ulusan

Yeniliklerden Haberdar Ol