+90 (332) 251 28 95
BLOG

7.10.2026 | EZİKLİK: BAŞKASININ GÖLGESİNDE YAŞAMAK

EZİKLİK: BAŞKASININ GÖLGESİNDE YAŞAMAK

 

10 Ağustos 2026

 

Eziklik, insanın kendi değerini üretemediği için başkalarının gölgesinde anlam aramasıdır. Fakirlik değildir, makam sahibi olmamak değildir. Asıl eziklik, insanın kendi değerini başkalarının eline teslim etmesidir.

 

Kendini sürekli başkalarıyla kıyaslayan kişi, farkında olmadan kendi hayatını küçültmeye başlar. Bir başkasının serveti, makamı, çevresi ya da imkânı büyüdükçe, kendi emeği ve kendi hikâyesi gözünde değersizleşir. Oysa her insanın yolu farklıdır. Başkasının vardığı yere bakarak kendi yürüdüğün yolu küçümsemek, kendine yapılabilecek en büyük haksızlıklardan biridir.

 

Bu duygu bazen daha derin bir biçimde ortaya çıkar. Kimi insanlar doğduğu şehrin büyüklüğüyle, köyünün güzelliğiyle, oradan akan derenin berraklığıyla övünür; sanki bunlar kendi eseriymiş gibi sahiplenir. Oysa bunların hiçbiri kişinin iradesiyle kazanılmış değildir.

 

Atalarının başarıları da bugünün insanını yüceltmez. Geçmişe sığınmak kolaydır; bugünü inşa etmek ise zordur. İnsan, ödünç alınmış başarılarla değil, kendi emeğiyle değer kazanır.

 

Unvana sahip olmak da tek başına değer üretmez. Bir gemi mühendisi olmak önemli olabilir; fakat asıl önemli olan hangi gemiyi tasarladığın, hangi okyanusu aşan esere imza attığındır. Unvan büyütmez; ürettiğin şey büyütür.

 

Gerçek özgüven, başkalarından üstün olmak değil; kendi emeğine, karakterine ve duruşuna saygı duymaktır. Kendisiyle barışık insan, başkasının başarısından rahatsız olmaz. Çünkü bilir ki başkasının ışığı, onun ışığını söndürmez.

 

Eziklik duygusu çoğu zaman gösterişle kendini gizler. Marka ile değer kazanmaya, makam ile saygınlık elde etmeye, pahalı eşyalarla eksikliğini örtmeye çalışır. Fakat dışarıdan büyüyen görüntü, içeride küçülen değeri telafi etmez.

 

Daha acı olan ise, üretmekten utanmaktır. Alın terini küçümseyen, emeği değersiz gören ve tüketimi başarı zanneden toplumlar, zamanla başkalarının ürettiklerine hayran olur. Üreten insanın itibarsızlaştığı yerde eziklik kültürü yaygınlaşır.

 

Ezik insan, çoğu zaman kendi iradesine güvenemediği için güçlü olana yaslanır. Başını dik tutmadan önce iradesini dik tutmayı yitirir. Sürekli onay arar, alkış bekler ve görünmek ister. Çünkü kendi gözünde yeterince değerli değildir.

 

Özgüveni olan insan ise kibirli olmadan dik durur; düşünür, sorgular, gerektiğinde itiraz eder ve kendi aklıyla karar verir. Vakar, ne kendini yüceltmek ne de küçültmektir; insanın kendi değerini bilerek başı dik yaşamasıdır.

 

İnsan, başkasının mirasıyla değil; kendi emeğiyle ve geride bıraktığı izlerle hatırlanır. Başkasının gölgesinde yaşadıkça kendi gölgesini kaybeder. Kendi emeğine, karakterine ve iradesine sahip çıktığında ise eziklik sona erer.

 

Çünkü haysiyet, insanın sahip olduğu en büyük servettir. Ve haysiyetini koruyan insan, hiçbir zaman ezik olmaz.

 

Ali Ulusan

Teknik Öğretmen | Tasarımcı | Üretici

Yeniliklerden Haberdar Ol